Erdoğan: Avrupa Birliği kaybeder

10.12.2009

Türkiye Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan, ülkesinin Avrupa Birliği üyeliği hedefleri ve dış politikasında yer tutan diğer konularda RT ile yaptığı röportajda görüşlerini paylaştı.

RT: İktidara geldiğinizden beri siz ve partiniz çok yönlü bir dış politikadan yana oldunuz. Bunun sonucunda İslam dünyasının lideri olma yolunda ilerliyorsunuz. Bu stratejik pozisyonu devam ettirebilecek misiniz?

RTE: İslam aleminin lideri olmaya çalışmadım. Bunun için hiç bir gayrette bulunmadım. Böyle şeyler bazılarının bu görevi üstlenmek istedikleri için birden bire olmaz. Mesele bizim bir şeye inanmış olmamızdan kaynaklanıyor. Biz halkımıza mümkün olan en iyi şekilde hizmet etmeye inandık. Şüphesiz ki, ülkemizin diğer ülkelerle eşit ilişkiler kurmasını istedik, çünkü dünyamızda bir eşitsizlik meselesi var. Bir çok ülke bununla savaşıyor. Türkiye’de sorunların üstesinden gelmeye yönelik yüzyıllık bir devlet geleneği var. Öyleyse Türkiye’nin buna nasıl bir katkısı olur? İlk olarak daha güçlü bir ülke olmaya ve komşularımızla ilişkilerimizi müspet bir noktaya getirmeye ihtiyacımız var. Sonra bu barış çemberini genişleteceğiz. Suya atılan bir taşın önce küçük dalgalar yaratması, ardından bu dalgaların büyümesi gibi.

RT: Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne üyeliği önemli bir konu başlığı. Son olarak Angela Merkel ve Nicolas Sarkozy, Türkiye’nin zararına AB’nin genişlemesine karşı çıktılar. Sizce neden buna karşılar? Ve Müslüman bir ülke olarak Türkiye’nin Avrupa Birliği yapılanmasının bir parçası olabilmesi yolundaki gerçek beklentileri nedir?

RTE: Avrupalı bazı liderler, AB’nin katılım mevzuatı ile uyuşmayan kurallar koymak istiyor. Bunları sadece Türkiye için işletmeye başladılar. Bu adil değildir. Ama tüm bunlara rağmen ümidimizi yitirmiş değiliz. Böyle bir siyasete rağmen üyelik çabamız sürecektir. Avrupa Birliği Türkiye’ye ‘Sizi kabul etmiyoruz’ dediğinde, bunu söyler söylemez, herkes AB’nin bu dünyada neye hizmet ettiğini görecektir. Biz şunu diyoruz, Türkiye’yi kabul edin ya da etmeyin, biz zaten AB’nin içindeyiz. Bugün AB ülkelerinde beş milyon Türk yaşıyor. Bizi geride bırakmakla sadece kaybedersiniz. Niçin? Çünkü Türkiye AB için ekstra bir külfet olmayacak, aksine AB’nin mevcut sorunlarından bazılarını ortadan kaldıracak. Avrupa Birliği’nde hâlihazırda özgürlük ve ekonomi alanında Türkiye ile rekabet edemeyecek ülkeler var. Türkiye’yi neden kabul etmesinler? Buna dikkatlice bakacak olursanız siyasi nedenler bulursunuz. Türkiye’nin [yüzölçümüne oranla] çok büyük bir nüfusu var diyorlar. Bunu şimdi mi anladılar? Türkiye’nin nüfusunu bilmiyorlar mıydı? O zaman farklı mıydı? Aynıydı. Demek ki böyle bir yaklaşım samimi değildir. Avrupa Birliği daimi bir kararla bizi kabul etmemeyi seçerse, o zaman Türkiye buna göre bir karar verir. Ancak şimdi AB’nin yeni başkanı ile müzakerelerde bulunduğumuz için yeni bir aşamaya gelmek üzereyiz. Bu yeni süreç zarfında bir çok farklı adım atabiliriz. Bir çok konuda ilerleme kaydedebileceğimizi düşünüyorum.

RT: ABD Başkanı ile görüşmek üzere Amerika Birleşik Devletleri’ne gidiyorsunuz. Gündemdeki konulardan biri de Afganistan. Kasım ayında Türkiye, Afganistan’daki asker sayısını 1700′e çıkardı. Türkiye, Amerika’nın ilave asker talebine cevaben NATO’ya borcunu erkenden mi ödedi? Türkiye bu talebi daha fazla asker göndererek mi karşıladı?

RTE: Aslında şunu açıkça söylemem lazım, Türk Silahlı Kuvvetleri orada yeni ufuklar açtı. Neyi kastediyorum? Orada 750 ya da 800 askerimizin olmasının yeterli olmayacağını söyledik. O bölgede faaliyetlerimizi sürdürebilmemiz için, 1750 rakamına ulaşmak için yaklaşık 1000 kadar asker daha göndermemiz gerekiyordu. O zaman asker sayısını artırma yönünde bir talep yoktu. Türk ordusu, oraya asker gönderme kararını kendi başına aldı. Görevleri sırasında bir takım sonuçlar kaydedildi ve bu başarıyı devam ettirmek istedik.

RT: Türkiye-ABD ilişkilerine bakarsak, Türkiye Amerika’yı stratejik ortağı olarak adlandırıyor ancak bugüne dek ortaklığınız esasen askeri alanda oldu. Buradan hareketle, ortaklık yalnızca Afganistan ve İran’da işbirliğinden daha etkin olamaz mı?

RTE: ABD ile ortaklığımız hususunda, Obama Türkiye ziyareti sırasında gerçekten çok anlamlı yeni bir yaklaşım ortaya koydu. “Model” bir ortaklık ifadesini kullandı ve biz de bu süreci başlattık. Afganistan, Irak ve Lübnan konusunda görüş birliğimiz var. Bunların dışında Balkanlar’da, Kosova’da ve NATO’nun mevcut olduğu her yerde ABD ile birlikte çalışıyoruz. Türkiye, özellikle askeri açıdan ABD’nin yanındadır. Siyasi açıdan, barış ve özgürlükler konusunda niyetlerimiz ortak. Ekonomi alanında ise açıkçası, birincil ortağımız Rusya Federasyonu. 2008 itibarı ile 38 milyar dolarlık bir ticaret hacmimiz var. ABD ile ticaret hacmimiz ise yaklaşık 12 milyar dolar. Amerika ile Rusya arasında bir rekabet var demiyorum, ama işbirliğine açığız. Birbirimize ihtiyacımız var.

RT: İki rakip doğalgaz boru hattı, Nabucco ve Güney Akım, Türkiye’den geçecek. Türkiye bunlardan hangisine daha sıcak bakıyor? Ekonomik olarak değil de siyasi ortaklık açısından, çünkü iki boru hattı da ekonomik olarak Türkiye’nin lehine.

RTE: Güney Akım projesinde ortak değiliz, Nabucco’ya ortağız. Bunları birbirlerini tamamlayan projeler olarak görüyorum. Avrupa ne Nabucco ile ne Güney Akım ile ihtiyacını karşılayabilir. Güney Akım’a araştırma ve keşif seviyesinde dahiliz. Tabi ki Türkiye bir geçiş ülkesi olduğu kadar, tüketici konumundaki bir ülke. Bu nedenle Nabucco projesini en kısa zamanda hayata geçirmek istiyoruz.

RT: Ermenistan konusunda, Türkiye bu ülkeyle diplomatik ilişkilerini yeniden kurmayı planlıyor. Ermenistan’ın Ermeni soykırımı olarak kabul ettiği konuda tam olarak ne yapılacak?

RTE: 2005 yılında o zamanki Ermenistan Devlet Başkanı Robert Koçaryan’a bir mektup yazarak bu meseleyi tarihçilerin araştırmasına bırakalım demiştim. Bu mektubuma bir yanıt alamadım. Bu mesele tarihçilerin işidir, siyasilerin değil. Kaldı ki, Türk milleti, atalarımız soykırım yapmamıştır. Böyle bir şey yapmış olamazlar. Osmanlı İmparatorluğu böyle bir yanlış yapmış olamaz. Her iki taraf da kayıplar yaşamıştır. Arşivlerimizi açtık, bunlar tarihi belgelerde açıkça görülebilir. Biz diyoruz ki Ermenistan da arşivlerini açsın, araştırmacılara izin verilsin ve bir sonuca varabilelim. Bu kadar basit. Ancak Ermenistan bunu yapmyor. Bu nedenle Türkiye’yi suçlamaya hakları yok. Böyle bir suçlamayı asla kabul etmeyiz.

RT: Bunu nasıl çözeceksiniz, yani Ermenistan, Türkiye’nin sınır kapılarını açması için iddiasından vazgeçmek zorunda mı olacak?

RTE: Bir iyi niyet göstergesi olarak onlara barış elini uzattık, bunu kabul ederler ya da etmezler. Herşeyden önce Dağlık Karabağ ve Azerbaycan meselesi var. Ancak ondan sonra yeni bir dönemi başlatabiliriz.

---

Kısaltılarak çevrilen bu röportajın İngilizce aslını aşağıdaki adreste bulabilirsiniz:

http://rt.com/Politics/2009-12-10/eu-lose-turkey-erdogan.html

---

Amerika diktatörlere arka çıkmayı sürdürüyor

Filistin’de Hamas’ın, İran’da Ahmedinejad’ın seçilmesine razı olmayan Amerika, iş Afganistan’a gelince ses çıkarmıyor. Karzai hileli bir seçimin ardından yeniden işbaşında.

Robert Fisk / Independent / 07.11.2009

Obama-Brown ikilisinin Afganistan’da hile ile seçilen Hamid Karzai’yi tebrik mesajına bundan daha denk düşen bir açıklama olabilir mi? İlkin Filistinliler 2006′da adil bir seçimle Hamas’a oy verdikleri için zalimce cezalandırıldılar -ve hâlâ cezalandırılıyorlar-, ardından İranlılar Haziran ayında, hile karıştırılan ve yurtdışındaki herkesin (ve bir çok İranlının da) bir diktatör olarak addettiği tuhaf Mahmud Ahmedinejad’ın yeniden göreve geldiği bir seçim yaptılar. Oysa şimdi, İran’daki seçimden kat be kat hırsla şike yapılan bir seçimin ardından rüşvetçi, yozlaşmış, hizipçi Karzai yönetimi iş başında; ve evet, Karzai’yi gönülden seviyoruz ve baştan aşağı hileli seçimini kabul ediyoruz.

Karzai, Obama-Brown kardeşlerden aferin alıyor. Demek öyle? Haydi arabalara! Ha McChrystal, ha Westmoreland. Diğer Amerikan süvarilerine katılacak 40 bin gözüpek askeri gönderin de batıya, daha doğrusu güneybatıya, Teröre Karşı Savaş’ın Sekizinci Yılında Afganistan’ın kendi Khe Sanh’ında savaşsınlar.

Barbara Tuchman’ın, kendi çıkarlarının aksine siyaset güden hükümetleri anlattığı kitabı “Çılgınlığın Yürüyüşü: Troya’dan Vietnam Amerikasına” adını taşıyordu. Vietnam’ı biraz hatırlamak iyi olur. Afganistan’daki yeni maceramızın bir gazisi olan İngiliz asker Patrick Bury’nin dünkü açıklaması da Vietnam’la kurulan benzerliğin son derece yerinde olduğu yönündeydi.

1967′de Vietnam’da Amerikalılar yozlaşmış eski General Nguyen Van Thieuman’ın başkan seçildiği “demokratik” bir seçimi yönettiler. Amerikalıların “genel olarak adil” ilan ettikleri hileli bir seçimde, Thieu oyların yüzde 38′ini aldı.

1967′de Washington’ın bu isyancı diktatöre meşruiyet kazandırmaya ihtiyacı vardı. Böylelikle Komünizme karşı savaşta Vietnam’ın askeri işgaline itibar atfedecekti. Saygon’un ülkenin geri kalanından tamamen yalıtılmış olduğu, zalimce güçlü ve yalnız bir krallık olması gibi, Amerikalılar bir diktatöre arka çıkmak şeklinde bilindik rollerini oynarken, Karzai de Amerikan paralı askerlerinin koruduğu aynı küçüklükte bir adada hüküm sürecek.

Eski yüzbaşı Bury’nin ağırbaşlı bir şekilde ifade ettiği gibi Afganistan savaşı “19.yy. İngiliz koloni ordusunun kazanılması mümkün olmayan bir savaşı idare etmeye çalışmasıyla eşdeğer… Bu uzun ve kanlı savaşların ardındaki strateji neydi, ya da ne?” 1967′deki neden Laos, Kamboçya ve Tayland’ın komünistleşmesi ihtimaliydi. Şimdiyse Peştunistan, Belucistan, Veziristan söz konusu. Harp okulunun çiçeği burnunda cahil öğrencileri olan bizlere göre savaş, Taliban / El Kaide canavarlarının heybetli kulelerimize yeniden saldırmalarını engelleyecekti. Ne var ki 2001′in söz konusu katilleri çoğunlukla Suudi Arabistan denen dost, ılımlı, zalim, oligarşik, monarşik diktatörlükten çıkmıştı. Şükürler olsun seçime giden bir ülke değiller.

Oysa bu, tatsız bir gidişatın parçası. Amerikan ordusu Vietnam’da demokrasiyi ve ülkenin bağımsızlığını desteklediklerini iddia ederek iç savaşa katılıyorlardı. 1982′de Lübnan’da “demokratik yollardan” seçilmeiş Başkan Emin Gemayel’i desteklediklerini öne sürerek iç savaşta Hristiyan Marunilerin tarafını tuttular. Şimdi de yapmacık seçimlerden sonra Güney Afganistan’da aralarında Taliban’ın yaşadığı Peştun köylülere karşı Karzai hükümetinin tarafındalar. Bir sonraki My Lai nerede? Gazeteciler kehanetlerden sakınmalıdır. Ama ben bu kez sakınmayacağım. Batı olarak Afganistan görevimiz mutlak bir felâketle sonuçlanacak.

---

Robert Fisk, İngiliz The Independent gazetesinin Orta Doğu muhabiridir. Yazının aslını aşağıdaki bağlantılarda bulabilirsiniz:
http://www.independent.co.uk/opinion/commentators/fisk/robert-fisk-america-is-performing-its-familiar-role-of-propping-up-a-dictator-1814194.html
http://www.commondreams.org/view/2009/11/07-4

---

Kimsenin hesabını tutmadığı bir sayı

Alan Fisher / El Cezire İngilizce / 20.10.2009

En fazla beş ya da altı yaşındaki bir çocuğun cansız bedeni örtülmüş. Varlığından bile haberdar olmadığı bir savaşın kurbanı. Ordu, hedefinde Taliban’ın olduğunda ısrarlı.